Η ιδέα πως ο αθλητισμός «φτιάχνει χαρακτήρα» προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα, από μια εποχή που ο αθλητισμός θεωρούνταν «σχολείο» στο οποίο τα παιδιά διδάσκονταν την πειθαρχία που ήταν απαραίτητη ώστε να εξελιχτούν αργότερα σε ηγετικές προσωπικότητες.
Η σωματική δραστηριότητα εκλαμβάνονταν ως κοινωνική εμπειρία που επηρέαζε σε μεγάλο βαθμό τη στάση και τις αξίες του ανθρώπου
Η σημαντικότερη αρετή που προσπαθούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες να εμφυσήσουν στους νέους διαμέσου του αθλητισμού, ήταν το αίσθημα της εντιμότητας και της δικαιοσύνης. Η υπακοή στους κανόνες , ο σεβασμός προς τον αντίπαλο, ο έντιμος αγώνας και το να μάθει κανείς να κερδίζει όπως και να χάνει, όλα αυτά οι γυμναστές της εποχής τα θεωρούσαν απαραίτητα για ένα καλό πολίτη. Σύμφωνα με τις ιδέες τους, δεν έπρεπε κανείς να αγωνίζεται για εξωτερικές ανταμοιβές όπως το χρήμα και η δόξα, γιατί κάτι τέτοιο θα τον ανάγκαζε να φερθεί με τρόπο ανέντιμο (βλέπε αναβολικά).
διαβάστε εδώ ολόκληρο το κείμενο...
